Zepsucie: czym jest i jak z nim walczyć

W lore gry Zepsucie to siła zamieniająca żywych w potwory i budząca umarłych. Pełza z głębin góry Morta i przekształca kolejne krainy w ogniska zarazy, których granica przesuwa się między aktami.

Mechanicznie Zepsucie to system mutacji: wrogowie dostają warianty wzmocnione, środowisko dostaje pułapki, a część pomieszczeń generuje zasady, które wymuszają inne podejście niż zwykle.

Każde zejście pod górę losuje nowy układ, ale Zepsucie dokłada do losowania własny kalendarz modyfikatorów. Jedna wyprawa da ci mgły ograniczające widoczność, inna elity z aureami buffującymi.

Uwaga na świecenie podłogi i kurtyany mgły: tam Zepsucie zostawia największe skupiska wrogów i najlepsze łupy zarazem.

Mutacje dotykają każdą frakcję: pająki w Caeldippo rodzą się większe i szybsze, bandyci z Barahut dostają trucizny, a nieumarli w Nihladan ignorują część obrony.

Elity z aureą zarazy wzmacniają otoczenie. Zabijanie ich pierwsze w kolejności zamienia przegraną walkę w kontrolowaną egzekucję.

W pokojach pełnych wrogów Zepsucie podpowiada kolejność celów: najpierw kapłani i wsparcie, potem spawny, na końcu masa. Ignorowanie tej kolejności to najszybsza droga do ekranu śmierci.

Użytek kontroli tłumu, jak spowolnienia Lucy czy odpychanie Marka, wydłuża okno na reakcję i pozwala dotrzymać priorytetów.

Najciekawsze jest to, że Zepsucie ma głos. Dialogi i wydarzenia sugerują, że zaraza pamięta, podszywa się pod znajomych i testuje emocje Bergsonów. To nie plaga, to przeciwnik, który uczy się rodziny.

Fragmenty jego historii znajdują się w opisach przedmiotów i scenach pobocznych. Zbieranie ich składa się w drugą, ciekawszą fabułę gry.